Μηδένισες όσα Σ αγαπώ είπα πριν από σένα

08.12.2020

06:00

Πριν καλά καλά ξημερώσει πήρε κι εμένα και την τεράστια κοιλιά μου με κατεύθυνση το μαιευτήριο. Θα έβγαινε σήμερα το μωρό,δε θα τον άφηνε άλλο ο γιατρός.Είχε "πάρει" όλες τις μέρες.

Σχεδόν με το ζόρι λίγο πριν φύγουμε απ το σπίτι τον φώναξα κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μας να του δείξω δυο μπάλες που είχα κρεμάσει με τα αρχικά και των δυο μας. "Να τη θυμάσαι",του λέω "αυτή τη στιγμή" γιατί είναι η τελευταία που είμαστε οι δυο μας.Πόσες φορές στη ζωή μας δε συνειδητοποιούμε ότι ζούμε μια στιγμή για τελευταία φορά ;!Εγώ ένιωσα γι αυτόν ακριβώς το λόγο πολύ τυχερή που το διαπίστωσα εκείνη τη στιγμή

Ο καιρός μουντός, βροχερός, χειμωνιάτικος..χριστουγεννιάτικος!!

Φτάσαμε στο μαιευτήριο και αφού έκανα την απαραίτητη προετοιμασία,ξεκινήσαμε σιγά σιγά τη διαδικασία για να υποδεχτούμε το γιο μας!!Στο πλευρό μου από την αρχή ο daddy μας, η μαία μου και φυσικά ο γιατρός μας ο καλός!Φυσιολογικό τοκετό ήθελα αν και εφόσον δεν έβαζε το μωρό ή εμένα σε κίνδυνο και τελικά το καταφέραμε!Μόνο που είχε λώρο στο κεφάλι του και δεν τον άφηνε να κατέβει όσο κι αν έσπρωχνα!Χρειάστηκε η επέμβαση άλλων δύο μαιών οι οποίες με τους αγκώνες τους πίεζαν την κοιλιά μου και ταυτόχρονα ο γιατρός με βεντούζα έβγαλε κάτι που έμοιαζε με λαγό και περήφανα μου το έδειχνε.

12:55

"Τι είναι αυτό?", τον ρωτάω

"Το παιδάκι σας", μου απαντάει η μία μαία με γουρλωμένα μάτια γεμάτα απορία και ταυτόχρονα φόβο για την αντίδρασή μου

Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι θα έκανα μωρό και σαν να μην το περίμενα αντέδρασα με αυτό τον τρόπο.Σε κλάσματα δευτερολέπτου πρόλαβα να σκεφτώ ότι δεν έχει κλάψει και έτσι ανάποδα που το κρατούσε θεώρησα ότι κάτι κακό έχει συμβεί και ασυναίσθητα φώναξα ¨"Σώστε το". Ευτυχώς αυτό έκλαψε και ηρέμησα κι εγώ.Οι υπόλοιποι συνέχισαν κανονικά τη δουλειά τους μη έχοντας ευτυχώς ακούσει τι είχα πει.

Τον ακούμπησαν πάνω μου, τον κοίταξα αποσβολωμενη και εκεί ένιωσα ταυτόχρονα αγάπη,ευτυχία και ότι έπρεπε να το φροντίσω, να το ηρεμήσω. Εγώ ήμουν πλέον γι αυτόν είτε είχα συνειδητοποιήσει ότι είμαι η μάνα του είτε όχι.

Γιε μου! Το κλάμα σου ελάχιστο, περήφανο και κυριλέ. Σου χάιδευα το χεράκι και σου μιλούσα όπως όταν ήσουν στην κοιλιά μου, σαν να σε ξέρω!

Μπεμπάκι μου!Αλήθεια μου, όλα εσύ..

Κι εκεί που το παραμύθι μας θα έλεγε κανείς ότι τελείωσε και ζήσαμε εμείς καλά, συνέβη το εξής:

Αφού μείναμε στο τέλος οι τρεις μας μόνοι για λίγα λεπτά και ενώ προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι είχε αλλάξει τη ζωή μας, άρχισα να ζαλίζομαι.

"Λογικό είναι βρε αγάπη μου", λέει ο Γιάννης,"τόσο αίμα έχασες".

Τώρα ζαλιζόμουν ακόμα πιο πολύ. Σηκώνω τα σεντόνια και είχαν γίνει κατακόκκινα. Έπαθα αιμορραγία!Δεν πρόλαβε να βγει έξω ο Γιάννης να ενημερώσει και μπαίνουν μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου αναισθησιολόγοι, μαιες, νοσηλεύτριες, πέντε άτομα. Για πότε έδιωξαν το Γιάννη, πηραν το μωρό από κοντά μου, ούτε που πρόλαβα να καταλάβω. Έκανα 5 ώρες να συνέλθω εντελώς και να μπορέσω να πάω στο δωμάτιο. Και παρά το χάλι μου,το μυαλό μου ήταν στο μωρό γιατί μου είχαν πει ότι έπρεπε να φάει μέσα σ αυτό το διάστημα. Ο Γιάννης ωστόσο δεν είχε νέα μας απ τη στιγμή που μας χώρισαν και τους τρεις και για δυο ώρες περίπου. Τρελαμένος δεν ήξερε τι μπορεί να μου έχει συμβεί. Δεν άντεχε πάλι να με χάσει. Φοβήθηκε για άλλη μια φορά για μένα.

Όταν ανέβηκα στο δωμάτιο, εκεί που βρεθήκαμε πάλι και οι τρεις, άρχισε να μας πλημμυρίζει ευτυχία και μια μορφή χαράς που όμοιά της δεν είχαμε ούτε καν φανταστεί. Θήλασα και ένιωθα πολύ γεμάτη και μέσα μου και από γάλα χαχαχα

Ήταν οι καλύτερες μέρες της ζωής μας!

Τρεις μέρες μετά μας ενημέρωσαν ότι έκανε ίκτερο και ο μικρός έπρεπε να μπει στις λάμπες.Το μητρικό γάλα έπρεπε να σταματήσω να του το δίνω από μόνο του αλλά να του βάλουμε και το ξένο στη διατροφή του. Είχαμε διαφορετική ομάδα αίματος και συνεχώς ανέβαζε τον ίκτερο αντί να μειώνεται!Πηγαίναμε στον ειδκό χώρο και τον βλέπαμε το μασκοφόρο μας με τη μασκούλα στα ματάκια του αλλά δεν το άντεχα.Το κλάμα μου διαδεχόταν το νευρικό γέλιο,η κούραση και η ανυπομονησία για επιστροφή στο σπίτι.Τελικά τον αφήσαμε μέσα και επιστρέφαμε μόνο για να τον ταίζω και να με νιώθει κοντά του!Το ένιωθα, κάθε φορά που πήγαινα έπαιρνε τα πάνω του. Του τραγουδούσα ένα δικό μας τραγούδι που το έλεγα στην εγκυμοσύνη και είμαι σίγουρη ότι χόρευε όπως τώρα που του το τραγουδάω!Μετά από λίγες μέρες πήγαμε και τον πήραμε και από εκείνη τη στιγμή ένιωσε σπίτι του..

Συνήθως όταν κάποιος έχει γενέθλια παίρνει δώρα. Στη δική μας περίπτωση εσύ είσαι αυτός που έκανε δώρο σε εμάς.

Ένιωσα να Σ'αγαπώ και να χάνουν το νόημά τους όλα τα Σ'αγαπώ που είπα ως τότε.

Σε αγκαλιάζω, σε σφίγγω και παίρνω μια βαθιά ανάσα ενώ σε μυρίζω πιο βαθιά και πιο αληθινή από ποτέ!

Με έμαθες να εκτιμώ την κάθε τόση δα στιγμή της μέρας κι ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος και πρέπει να τον αξιοποιούμε κατάλληλα!

Κατάφερες να είμαι πραγματικά ευτυχισμένη, να το αντιλαμβάνομαι τη στιγμή που συμβαίνει και να το σέβομαι

Να σε νοιάζομαι προτεραιότητα μου

Να σε φροντίζω διαμάντι μου

Να μη θεωρώ κανέναν και τίποτα δεδομένο

Να σε σέβομαι, να έχεις το χώρο σου και εγώ το δικό μου

Είσαι δημιούργημα του Θεού και δε θα σταματήσω να τον ευχαριστω που σ έστειλε μέσα από μένα! Δε θα σκεφτώ ποτέ εγωιστικά γιε μου ή τουλάχιστον γι αυτό θε να παλεύω..

Όλα αυτά μαζί φτιάχνουν την απόλυτη ευτυχία μας, ανεξάρτητη και εξαρτημένη!

Χαρούμενα γενέθλια γιε μου! Θα είμαι πάντα δίπλα σου διακριτικά να στηρίζω τα όνειρα που σε κάνουν ευτυχισμένο άνθρωπο!Θα προσεύχομαι να σε έχει ο Θεός καλά κι εσένα και εμάς για να σε χαιρόμαστε..

Σ'αγαπώ γιε μου!